برنامه ریزی و مدیریت توریسم در یک منطقه توریستی مخصوصا مناطق شهری و روستایی  ضامن حفظ منافع توریست ها وساکنان منطقه ی توریستی می باشد که با دیدی کلان ودوراندیش توسعه ورفاه را در نظر داشته واز تخریب وضرر به طبیعت واجتماع مورد نظر جلوگیری می کند.

چند هفته ی پیش یکی از دوستان که بوسیله ی همین وبلاگ به آلاشت وبازدید از آن علاقمند شده بود

 با من تماس گرفت وگفت الان کنار شهردای وفروشگاه مرکزی آلاشت ایستاده ایم وهوا مه آلود است باید کجا را برویم ببینیم واز چه راهی؟

من هم از راه دور بصورت محدود توانستم کمکشان کنم وبرای سکونت آنها کسانی را معرفی کردم والته سوییت های محدود شهرداری هم بودو

آنها چند روز بعد به من گفتند فقط توانستیم از موزه مردم شناسی آنهم بدون راهنما استفاده کنیم ومسجد آلاشت را هم بازدید کردیم والبته آنهم به تنهایی ونتوانستیم وارد بافت سنتی بسیار زیبای آلاشت وکوچه های پیچ درپیچ وباریک وخانه های تاریخی ومحیط فرهنگی مردم آلاشت شویم وبعد ازظهر را برگشتیم به سمت محمود آباد ودریا البته ایشان بعنوان یک توریست آماتور بودن که اکثریت بازدید کنندگان آلاشت را همین قشر تشکیل می دهند وبه راهنمایی های حرفه ای حاضر در محل که به صورت دفتری مشخص ورایگان اطلاعات توریستی ومکانهای قابل بازدید و نقشه وکتاب راهنما را قرار دهد نیاز است که متاسفانه تا بحال انجام نشده است( مثلا در اینمورد باید کتابی مختصر ومفید به همراه نقشه ها وتصاویر قابل استفاده برای توریست ها در شهر آلاشت تالیف ونشر شود.)

   که با توجه به تعداد زیادی از تحصیلکردگان وکارشناسان مختلف آلاشتی در نقاط مختلف ایران که می دانم به آلاشت عشق می ورزند انجام این کارها در مدت زمانی نه چندان دور انجام خواهد شد البته شهرداری آلاشت در اینمورد بیشتر مورد انتظار مردم می باشد.

سعید جهان آرای -شهریور 1390