کوچه های رو به فراموشی

آنهایی که اهل آلاشت هستند یا از آلاشت خاطره دارند یکی از زیباترین جاذبه های آلاشت کوچه های باریک و شیب دار  و  طبیعی آلاشت است که مخصوصا در زیر نم باران یا مه  تابستانی درآنها قدم زده و اکسیژن خالص را تنفس کرده اند تا همین چند سال پیش اکثر درهای خانه هاچوبی بود و کسی از قفل های جدید استفاده نمی کرد  و پشت درها کلون داشت و به ندرت از صدای آیفون و زنگ استفاده می شد یادش بخیر از کوچه ها که می گذشتی برای هر کس که دلت تنگ می شد کافی بود فقط در را هل دهی و وارد شوی  از کوچه ها که می گذشتی دیوارهای گلی عطر نم خاک را با خود می اورد از کوچه ها که می گذشتی  خانه هایی را می دیدی  با وسعت زیاد که در بعضی کوچه ها فقط یک در بود و مابقی دیوار .آخرین باری که به آلاشت رفتم در هر کوچه درهای آهنی و جدیدی زیادی دیدم خانه ها کوچک شده و وارثین بر سر قطعه زمینی با هم به کشمکش مشغول و هرکس به طریقی قلب کوچه های آلاشت را می درد دیگرازسنگفرش ودیوارگلی ودرهای چوبی قدیم وحوض های بزرگ در حیاط خبری نیست.یادش بخیر خانه پدر بزرگ چه جاهای مخفی و آرامی که نداشت  در هر چهار طرف ساختمان حیاط بود و درخت و گیاه و سبزی و نسیمی که جسم را و روح را می نواخت صدای خروس هم دیگر در آلاشت به ندرت شنیده می شود راحت ترین خوابهای عمرم را در آلاشت داشتم و با صدای خروس مادربزرگ وخروس های همسایه هااز خواب برمی خواستم هنوز هم هر وقت در آلاشت هستم وقتی صدای اذان مغرب را با صدای زیبای موذن زاده از مسجد آسمانی آلاشت می شنوم نماز خواندن برایم دلچسب تر است انگار خدا در آلاشت به من نزدیک تر است ...................................

ای کاش می شد برنامه ای برای این ساخت و سازهای بی محابا درآلاشت اندیشیده می شد که هر کس به هر شکلی که می خواهد کمر به نابودی میراثی کهن نبندد.

 

/ 1 نظر / 35 بازدید
علی رستم نژاد

واقعا که طبیعت هم داردبا الاشت خداحافظی میکند. ازمسولین زیربط به خصوص شهردار محترم الاشت خواهشمندیم درحفظ بافت قدیمی شهرتلاش کنند و مجوز ساخت در ان محدوده صادر نکنند.