فقط دوستداران آلاشت بخوانند ونظر دهند

 

انشااله که مردم آلاشت هم بیدار باشند و وبولدوزرها را با چشمان تیزبینشان از آلاشت ببینند که روآر(رودبار آلاشت) را دارند زیرو رو می کنند و  در منطقه نوکا  تک وتوک دارند ویلا سازی می کنند و سرین را به قطعات 100 متری تقسیم می کنند و به هر غریبه ای می فروشند و دور تا دور ارامگاه الاشت ; که وقف مردم آلاشت هست  را با هر شیب و هر صخره و هرچشم انداز طبیعی بی نظیری که دارد دیوار زشت بلوکی می کشند و میسازند و میسازند تا روزی که آلاشت خراب و ویران شود ولی پارکی در آلاشت ساخته نمیشود که جوانان و پیران و زنان آلاشتی در سی سر جمع نشوند وآنجور که میدانیم از هم مکدر نشوند مگر همین خانه ترویج کشاورزی  که از آن زیبایی اولیه و اهداف خود دور شده یا کتابخانه آلاشت که جایی خاطره انگیز برای عده ی زیادی از آلاشتی هاست فضای مناسبی برای ساختن پارک ندارد تا در آن چند صندلی و یا آبخوری و آلاچیق مناسب بر پا شود وجدول کشی وگل کاری  شود  تا در باران زیبای الاشت حداقل مسافرین بی گناه آلاشت مامن امنی در ابتدای ورود خود داشته باشند وسرگردان نشوند وناامید شهر ما را ترک نکنند.

انشااله درست ومیشود...............بعضی از دوستان خواسته بودند تا عکسهای تخریب های در حال انجام را برایشان ارسال کنم یا در وبلاگ بگذارم البته من این عکسها را دارم ولی از دوستان دیگری که در وبلاگ های خود از  زیباییهای آلاشت عکس می گذارند هم انتظار میرود به غیر از زیبایی به فکر حفاظت و اطلاع رسانی در این موارد در وبلاگ های خود باشند تا از مئوطن خود حفاظت به عمل آوریم البته دوستانی از دیگر نقاط مازندران بیشتر از آلاشتی های خودمان پی گیر این مسایل شده اند که نشاندهنده یاهمیت این موضوع مخصوصا جاده سازی در روی منابع طبیعی و چشم اندازهای تاریخی و باستانی آلاشت حیف زمانی متوجه میشویم چه گوهر گرانبهایی به نام آلاشت داشتیم وقدرش را ندانستیم که شاید دیگر بسیار دیر شده باشد.........گریه

/ 1 نظر / 28 بازدید
عادل جهان‌آرای

سلام. عموجان. سپاس از پاسخی دادید و احساساتت را بیان کردید. امروز اتفاقا عکسی از همان تپه کارتنون برای من فرستادند و دوستان ظاهرا با قدرت مشغول کار هستند و حتی پی و پایه هم گرفتند. البته این فامیل‌های آلاشتی فکر نمی‌کنم خیلی هم دلشان برای این تپه‌ها و کوچه پس کوچه‌ها بسوزد. موفق باشی